Pedagogizacja

• • • PRZEDSZKOLE GMINNE
    • Słowa mają moc – jak rozmawiać z dzieckiem, aby budować jego poczucie własnej wartości
    • Nauka języka angielskiego w przedszkolu
    • Prawdziwa zabawa - o roli zabawy swobodnej dziecka
    • Kiedy maluch zdrowo je, to aktywnie bawi się
    • Jak reagować na brak szacunku ze strony dziecka?
    • Czujność nasza siła. Zrozumieć emocje dziecka.
    • Jak mądrze chwalić dziecko?
    • Konflikty wśród dzieci w wieku przedszkolnym
    • Dlaczego warto rozwijać sprawność manualną u dziecka?
    • Nuda u dzieci- problem czy szansa na rozwój. Rozwijanie zainteresowań czytelniczych.
    • Jak od najmłodszych lat wspierać mowę dziecka
    • JAK POMÓC DZIECKU WYRAŻAĆ ZŁOŚĆ?
    • Pozwól dziecku – samodzielny przedszkolak
    • Wpływ aktywności ruchowej na rozwój dziecka w wieku przedszkolnym
    • Warto czytać dzieciom- terapeutyczny wpływ literatury na rozwój dzieci
    • Jak mówić , aby dziecko nas słuchało?
    • Bunt trzylatka: przyczyny i objawy. Jak reagować?
    • Telewizja a rozwój dzieci – jak telewizja wpływa na dziecko?
    • Gest wskazywania palcem u dziecka – dlaczego jest tak ważny?
    • JAK MĄDRZE CHWALIĆ DZIECKO?
    • Jak spędzić z dziećmi wspólnie wolny czas ?
    • Dzieci potrzebują się smucić.
    • Zabawy paluszkowe- przygotowanie do pisania
    • Rozwijanie samodzielności u dzieci
    • Jak być asertywnym w stosunku do dziecka
    • Logopedyczne zalecenia na wakacje
    • Moc, jaka dają bajki
    • Dziecko nieśmiałe w przedszkolu
    • Jak wspierać samodzielność u przedszkolaka
    • Wpływ czytelnictwa na rozwój człowieka
    • Jak pomóc dziecku wyrażać złość
    • Kreatywność- dlaczego warto rozwijać ją u dzieci
    • Dlaczego warto czytać dzieciom książki?
    • ŻŁOBEK GMINNY "SKRZAT"
    • adaptacja
    • Jak pomóc dziecku w radzeniu sobie z zazdrością?
    • Budowanie partnerstwa między rodzicem a placówką w rozwiązywaniu problemów dydaktyczno-edukacyjnych
    • Podstrona 1
• • • • • 

      • • Słowa mają moc – jak rozmawiać z dzieckiem, aby budować jego poczucie własnej wartości

        • Każdego dnia wypowiadamy do naszych dzieci wiele słów. Chwalimy, pocieszamy, zwracamy uwagę, tłumaczymy i stawiamy granice. Dla nas są to często zwyczajne komunikaty, jednak dla dziecka mogą stać się ważną informacją o tym, kim jest, co potrafi i ile jest warte.

          Dziecko buduje poczucie własnej wartości przede wszystkim poprzez relacje z najbliższymi. Dlatego warto pamiętać, że słowa mają moc – mogą dodawać odwagi, budować pewność siebie i motywować do działania, ale mogą również powodować lęk i poczucie, że dziecko jest „niewystarczająco dobre”.

          Chwal wysiłek, nie tylko efekt

          Dziecko nie zawsze osiąga zamierzony rezultat. Warto więc doceniać jego starania, wytrwałość i podejmowanie prób.

          Zamiast:

          „Jesteś bardzo zdolny!”

          możemy powiedzieć:

          „Widzę, że bardzo się starałeś i nie poddałeś się, kiedy było trudno.”

          Zamiast:

          „Pięknie narysowałeś!”

          spróbujmy:

          „Widzę, że użyłeś wielu kolorów. Opowiesz mi o swoim rysunku?”

          Dzięki temu dziecko uczy się, że jego wartość nie zależy wyłącznie od efektu.

          „Jeszcze nie umiem”

          Kiedy dziecko mówi: „Nie umiem!”, warto odpowiedzieć:

          „Jeszcze tego nie umiesz. Możemy spróbować razem.”

          Słowo „jeszcze” daje dziecku nadzieję i pokazuje, że umiejętności rozwijają się poprzez ćwiczenie i próby.

          Nie etykietujmy dziecka

          Słowa takie jak „jesteś leniwy”, „niezdara”, „jesteś niegrzeczny” mogą sprawić, że dziecko zacznie postrzegać siebie właśnie w ten sposób.

          Zamiast:

          „Jesteś niegrzeczny.”

          powiedzmy:

          „Nie podoba mi się, że rzuciłeś zabawką. Zabawki nie służą do rzucania.”

          Warto oceniać zachowanie, a nie całe dziecko.

          Słuchajmy i akceptujmy emocje

          Dziecko potrzebuje wiedzieć, że może mówić o swoich uczuciach.

          Kiedy mówi:

          „Nikt nie chciał się ze mną bawić.”

          zamiast od razu szukać rozwiązania, możemy powiedzieć:

          „To musiało być dla ciebie przykre. Chcesz mi opowiedzieć, co się stało?”

          Możemy również zaakceptować emocje, jednocześnie stawiając granice:

          „Widzę, że jesteś bardzo zły. Możesz być zły, ale nie pozwolę ci mnie uderzyć.”

          Nie porównujmy

          Porównywanie z rodzeństwem czy rówieśnikami może sprawić, że dziecko poczuje się gorsze.

          Zamiast:

          „Zobacz, jak twój kolega już to potrafi.”

          powiedzmy:

          „Pamiętasz, że wcześniej potrzebowałeś pomocy? Teraz potrafisz zrobić to prawie sam.”

          Porównujmy dziecko przede wszystkim z jego własnymi wcześniejszymi osiągnięciami.

          Mówmy dziecku, że jest ważne

          Dziecko potrzebuje wiedzieć, że jest kochane nie tylko wtedy, gdy jest grzeczne i odnosi sukcesy. Warto mówić:

          • „Wierzę w ciebie.”
          • „Możesz spróbować.”
          • „Widzę, że bardzo się starałeś.”
          • „Błędy są częścią nauki.”
          • „Możesz poprosić mnie o pomoc.”
          • „Twoje zdanie jest dla mnie ważne.”
          • „Rozumiem, że jest ci trudno.”
          • „Cieszę się, że jesteś.”
          • „Kocham cię, nawet kiedy popełniasz błędy.”

          Na zakończenie

          Budowanie poczucia własnej wartości odbywa się każdego dnia – podczas zabawy, rozmowy, wspólnego rozwiązywania problemów czy wykonywania codziennych obowiązków.

          Dziecko nie potrzebuje rodzica, który zawsze mówi idealne rzeczy. Potrzebuje dorosłego, który słucha, zauważa jego potrzeby, stawia bezpieczne granice i daje mu poczucie, że jest ważne i kochane.

          Pamiętajmy:

          „Nie budujemy poczucia własnej wartości dziecka, mówiąc mu, że jest najlepsze. Budujemy je, pokazując mu, że jest ważne, akceptowane i że wierzymy w jego możliwości.”

           

                                                                                                                           Monika Jakubik